E.F.I’s Eco-Story: Kalki Koechlin’s Emerald Lake story

Wishing you all a happy #WorldEnvironmentMonth! Because one day is not enough to celebrate our environment. We celebrate the month by sharing with you the videos from E.F.I’s well-wishers.

We thank Kalki Koechlin for sharing her refreshing #EcoStory with us. A trip down memory lane to the #EmeraldLake in #Ooty.

Watch-Share-Conserve. Send us your Eco-Story to efivideosmail@gmail.com

Send us your Lake/Pond stories, photos or videos to be featured on this blog. Email us the content to lakesofindia@gmail.com

Volunteer for India & her Environment with E.F.I, Jai Hind

കരിമഠം കോളനി കുളം: അവഗണയുടെ സംക്ഷിപ്‌തരൂപം

Guest Article by Mr. Anand PJ on the Karimadom Colony Pond in Trivandrum

തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിന്റെ ഹൃദയ ഭാഗത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അട്ടകുളങ്ങരയിലെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമാണ് കരിമഠം കോളനി. പലവിധ കാരണങ്ങൾകൊണ്ട്, ഈ കോളനി, മലയാളമാധ്യമങ്ങളിലെ സ്ഥിരം ചർച്ച വിഷയമാണ്. എന്നാൽ ഈ ചർച്ചകളിൽ ഒന്നും കരിമഠം കോളനിയിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ജലാശയത്തെ പറ്റി ആരും സംസാരിക്കാറില്ല.

ഏകദേശം രണ്ട ഏക്കർ വരുന്ന ഈ കുളം, വര്ഷങ്ങളായിയുള്ള അവഗണനയുടെ ഫലമായി ഇന്ന്, ഒരു കുപ്പകിണറായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പ്രായമേറിയ കോളനിനിവാസികളുമായുള്ള സംസാരത്തിൽ നിന്ന്, ഈ കുളം പണ്ട് പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാരിമാർ വരെ കുളിക്കാനുപയോഗിച്ചിരുന്നുയെന്നു മനസിലാകാൻകഴിഞ്ഞു. ഇരുവശത്തായി പടികെട്ടുകളും, വ്യക്തമായ അതിർത്തികളും ഉള്ള കുളം ഇന്നും ഓർക്കുന്നതായി അവർ പറഞ്ഞു.
ഇന്നത്തെ ഈ കുളത്തിന്റെ അവസ്ഥ തികച്ചും ശോചനീയമാണ്. കോളനി നിർമിക്കുന്നത്തിന്റെ  ഭാഗമായുള്ള സ്ഥലാതിക്രമം, അഴുക്കുചാലുകൾ കുളത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടൽ , ചാള കമ്പോളത്തിൽനിന്നും ചുറ്റുമുള്ള വീടുകളിൽനിന്നും മറ്റും മാലിന്യം കൊണ്ടിടൽ എന്നിങ്ങനെ വർഷങ്ങളായുള്ള പ്രവർത്തികൾ കൊണ്ട് ഈ കുളം പരിതാപകരമായ ഒരു അവസ്ഥയിലേക്കു നീങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.


കോളനി നിവാസികളുടെ ഒത്തുചേർന്നുള്ള പ്രയത്നത്തിന്റെ ഫലമായി അഴുക്കുചാലുകൾ അടച്ചുമൂടി. എന്നാൽ ആ സമയംകൊണ്ട്, ഈ കുളത്തിലെ വെള്ളം മുഴുവനായും മലിനപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. വെള്ളം വെളിയിൽപോകാനായുള്ള കനാൽ, മാലിന്യംകൊണ്ട് മുഴുവനും തടസ്സപെട്ടു. ഈ മലിനജലം ഒഴുകില്ലാതെ കെട്ടി കിടന്നു ‘ന്യൂട്രിയന്റ് ലോഡ്’ കാരണം, പലതരം കളകൾ വളരാൻ ആരംഭിച്ചു. പ്ലാസ്റ്റിക് മലിനത്തിനു മുകളിൽ ഈ കളകൾ വളർന്നു പന്തലിച്ച്‌ ഒരു പച്ച പരവതാനി പോലെ ഉറപ്പുള്ള ഒരു നിലയായി മാറി.

പലതരം അസുഖങ്ങൾ ഈ കോളനിയിലെ ആളുകളെ വേട്ടയാടാറുണ്ട്. പല അസുഖങ്ങൾക്കും ഇ മലിനജലം കെട്ടികിടക്കുന്നതുമായി സംബന്ധം ഉണ്ട് എന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരുസംശയവുമില്ല.
ഇത്തരം ഒരു അവസ്ഥയിലാണ് ഈ. എഫ്. ഐ. കരിമഠം കോളനി കുളം വൃത്തിയാക്കാനുള്ള ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്ത്. ആദ്യമേ ‘ഫ്ലോട്ടിങ് ഏക്സ്‌ക്യാവെട്ടേർ’ ഉപയോഗിച്ച് മേൽത്തട്ടിലുള്ള മാലിന്യം മുഴുവൻ കരയിലേക്ക് മാറ്റി. ഇത് പിന്നെ തിരുവനന്തപുരം നഗരസഭയുടെ സഹായത്തോടെ കുളത്തിന്റെ പരിസരത്തുനിന്നു നീക്കം ചെയ്തു. കുളത്തിനു ചുറ്റും ഉള്ള കര ബലപ്പെടുത്തുകയും, കുളത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട കയ്യേറ്റങ്ങൾ നീക്കം ചെയുകയും ചെയ്തു. അതിനു ശേഷം, കുളത്തിനുചുറ്റും ‘ചൈനലിങ്ക് ഫെൻസിങ്’ നൽകി അതിർത്തി അടയാളപ്പെടുത്തി. കര ഇടിഞ്ഞുവീഴുന്നതു തടയാൻ ജൂട്ട് ഉപയോഗിച്ച് ബലമില്ലാത്ത ബന്ധുക്കൾ ബലപ്പെടുത്തി. അതിനു ശേഷം കരയിൽ കുളത്തിനു ചുറ്റും, പൂക്കൾ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. ഇതിനു പുറമെ മലിനജലം പുറത്തേക്കുള്ള കനാൽ വഴി ഹൈ മോട്ടോർ പമ്പ് ഉപയോഗിച്ച്  വറ്റിക്കുകയും ചെയ്തു, എന്നാൽ അട്ടകുളങ്ങര പാതയ്ക്ക് സമീപത്തുള്ള കനാലിലെ മാലിന്യം കൊണ്ടുള്ള തടസ്സം കാരണം ഈ ജലത്തിനു  മുഴുവനായി ഒഴുകി പോകാൻ സാധിച്ചില്ല.

ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ നടന്ന സമയത്താണ് കൊറോണ വ്യാധി ലോകമൊട്ടാകെ ഭീതി സൃഷ്ടിച്ചത്. തുടർന്നുള്ള ലോക്കഡോൺ മൂലം, കുളം നവീകരണത്തിനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തടസ്സപെട്ടു. കനാലിൽ കെട്ടിനിന്ന മലിനജലം തിരിച്ചു കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുകയും പലതരം കളകൾ വീണ്ടും മുളക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കാലയളവിൽ, കുളത്തിൽ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കൽ വീണ്ടും ആരംഭിക്കുയും തുടർച്ചയായുള്ള മഴയിൽ കുളത്തിൽ വെള്ളം നിറയുകയും ചെയ്തു. ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നും ഈ ജലാശയത്തെ രക്ഷിക്കാൻ  ഒരു കൂട്ടപ്രയത്നത്തിലൂടെ മാത്രമേ സാധിക്കൂ. ഇതിനായി മാധ്യമങ്ങൾ, സാമൂഹികപ്രവർത്തകർ, ഭരണാധികാരികൾ എന്നിവക്കുപുറമെ കോളനിനിവാസികളും കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളും ഒരുമിച്ചപ്രവർത്തിക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ പ്രകടിപ്പിക്കണം.

ലോക്കഡോൺ അകറ്റുന്നതിന് ശേഷം ഈ എഫ് ഐ വീണ്ടും രണ്ടാംഘട്ട നവീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കും. ഈ ശ്രമത്തിൽ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കാതിരിക്കുന്നതുമുതൽ, കനാലിലെ തടസം അകറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നതും, കുളംനവീകരണത്തെപ്പറ്റി മാധ്യമങ്ങളിൽ ചർച്ചചെയ്യുന്നത് വരെ അവരവർക്കു ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നപോലെയുള്ള പിന്തുണ നൽകി ഏവരും സഹകരിക്കാൻ തയ്യാറാവണം.

സമൂഹനന്മയ്ക്കുള്ള പരിശ്രമങ്ങൾ നടത്തുമ്പോൾ  ചോദ്യങ്ങളും, നിരുത്സാഹവും, തടസ്സങ്ങലുമായി മുന്നോട് വരുന്നതല്ലാതെ പ്രജോതനവും, സന്നദ്ധസേവ ചെയ്യാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ എന്ത്കൊണ്ട് കേരത്തിലെ ജനങ്ങൾ മടിക്കുന്നു എന്നത് ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണ്.
കേരളത്തിൽ എന്തുകൊണ്ട് കുളങ്ങലെ  പറ്റിയും കായലുകളെ  പറ്റിയും സിനിമയെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും പോലെ ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നില്ല?
എന്തുകൊണ്ട് ഇതുപോലെയുള്ള ജലാശയങ്ങളെ പറ്റി സമ്പൂർണ സാക്ഷരത നേടിയ കേരളം ഇനിയും തീക്ഷ്ണമായ ചർച്ചകൾ നടത്തുന്നില്ല?
വെള്ളത്തിന് ഒരിക്കലും കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരില്ല എന്ന അഹങ്കാരമാണോ അതോ പൈപ്പ് തുറന്നാൽ ഉടൻ വെള്ളം വരും എന്ന വിശ്വാസമാണോ ഈ അവഗണനയിക്കു കാരണം?
പുരോഗതിക്കു പുറകെ ഓടുമ്പോഴും നാം ഓരോരുത്തരും ഇതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.

ഭാരതത്തിനും പരിസ്ഥിതിക്കുമായി സന്നദ്ധസേവ ചെയ്യുക!  ജയ് ഹിന്ദ്!

Send us your Lake/Pond stories, photos or videos to be featured on this blog. Email us the content to lakesofindia@gmail.com

Volunteer for India & her Environment with E.F.I, Jai Hind

River Poetry

Guest Contribution: Miss. Dhrthi

Our Elixir- The River

An elixir, the mighty river twists and turns,
Undeterred by the plastic and weeds that choke it.
For a single drop of pure water, our heart yearns
But do we ever do something about it?
Dreams of clear water infiltrate our thoughts
Instead with sewage and filth, we ensue drought.
The dirty river stinks, we say we can’t stand it
But for the river and in truth, only we are are unfit.
The river gives and gives, it never takes
Not only for you and I, but for everything that is alive.
The plants, the insects, the birds, the snakes
In and around the river’s water, they thrive.
We use their home, it is their plight
But to slowly poison it is far from right. 
To return to its former glory is not a fantasy
But a reality in the hands of you and me.
We need the river, it doesn’t need us,
Without it we won’t get far
If only we act fast, without a fuss
And respect our Cooum, Adyar and Kosasthalaiyar.

Lake Poetry

Guest Contribution – By Mr. Hariharan.

“There are wildlife heroes’ elephants and lions
           In vegetables shops tomatoes and onions
Likewise are sea life heroes’ crabs and jellyfish
          But humans have hunted them for selfish
To preserve nature is to be our motto
        But we just have inserted some tatoo
To show ourselves we are caring
         Cutting trees and hunting species are worrying
Facts shows lakes and ponds are dirty
             Time to save nature before thirty
People had clean lakes and ponds in two thousand
             Now pollution have added problems in thousand
Long ago created nature we don’t know its age
                    But it’s time to preserve natural heritage
 Lakes and Ponds are natural beauty                     
Its safety and protection is our duty”

Send us your Lake-Pond, videos/photos/write ups to be published onto LakesofIndia.Com

Email us your entries: lakesofindia@gmail.com

Volunteer for India & her Environment with E.F.I, Jai Hind.

Lake Poetry

Author Contribution: Priyanka Monga

कई राज़ है इसकी गहराई में,
कई सदिया इसमें समाई है l

कुछ झीलें जीती है अच्छा जीवन ,
कुछ आज भी प्रदूषण की मार खाई है l

बहुत दिनों बाद कोई चैन की साँस लाया है, मानव के लिए खतरा,
इन्होने सुना है इनका कोई पहरेदार आया है।l

Send us your short stories, poetry, photos or video content related to lakes/ponds.
Email your content to lakesofindia@gmail.com

Volunteer for India & her Environment with E.F.I, Jai Hind.

Lake Photo Stories

Author Contribution
Photos by: Lakshmi Sundaresan

1. Ooty Boat House Lake – Clicked during a morning Lake ride
2. & 3. River Kaveri flowing through Nisargadhama forest Coorg
4. Chandubi lake Gauhati – Boat ride
5. Local Water body – West Champaran district Northern Bihar

Send us your lake content and let’s popularize our water bodies.
Volunteer for India & her Environment with E.F.I, Jai Hind.

Osudu Lake, Pondicherry


Author Contribution

Osudu Lake photos as shared with us by Miss. Manasvi Jagannath.

Puducherry’s largest lake, a water body that separates TN and PY.
Send us your Osudu Lake stories, photos-videos-write ups.
Let us popularize this lake to prevent it from undergoing any further exploitation.

Email us your content to: lakesofindia@gmail.com


The more we talk about our lakes, the easier it is to conserve them.
Volunteer for India & her Environment with E.F.I, Jai Hind.

E.F.I’s Eco Lab Batch of 2020 – Our new environmental leaders

In the academic year 2019-20, E.F.I  established an environmental education program called “Eco-Lab” at the Chennai Middle School in Thiruvanmiyur. Students from classes 6th to 8th were invited to participate in sessions, which were conducted every Fridays by E.F.I’s Education Team.

The motto behind these sessions were to help the students better understand conservation through experiments and practical demonstrations. The sessions would mainly revolve around E.F.I’s three W’s: Waste, Water and Wildlife.

To fully understand nature and the environment surrounding them, they were also actively engaged in several Clean-up activities, as well as a garden and compost set up for their school campus.

The students were also taken on the field trips; E.F.I’s Lake Safari which allowed them to understand the importance of lake restoration as well as get an idea of native wildlife & Botanical species.

As the final exams are nearing, the Eco-Lab Sessions had come to an end. To celebrate the student’s achievements during these sessions, as well as reward them for their efforts, A Graduation Ceremony was held on 13th March 2020.
 
Before handing out the certificates and gifts, the students preformed experiments that they had learned throughout the year. Experiments such as purifying water with Moringa seeds, proper waste segregation and how an oil spill can be treated was performed in font of the dignitaries.

We take pride and honor in training these students to be planet friendly & sustainable citizens, we are very proud to send this generation of environmental leaders out in the world!

E.F.I thank Greater Chennai Corporation (G.C.C) for their administrative support and Latent View Analytics for their support in making this program a reality.

Volunteer for India and her environment with E.F.I!

-Jai Hind-

The Pallikaranai Marshland – a lost soul

I look out of my classroom window, as my biology teacher drones on about ‘meiosis cell division’. I stare at the vast expanse of marshland ahead of me. Looking out at the area, reveling in its vastness and enormity, I consider what my friends had told me before class: the Pallikaranai marshland is only about a tenth of the size it was in the late 1960s. I contemplate how this landscape used to be littered with exquisite birds rather than plastic and factory waste; how one could walk past the scenic Pallikaranai Main Road without being assaulted by the noxious fumes from the burning plastic and rotting biodegradable waste; how the people living around the marshland would make the flora and fauna of the marshland a part of their everyday life, rather than avoiding it out of fear of catching diseases. Yet, as I think of this idyllic state, I remember the cause of the problem. Us.

A few metres from the marshland, a Chennai Corporation maintained Earth Mover dumps garbage onto the marshland. Though the wetlands of Pallikaranai were brought under the reserved region by the state government ten years ago and are currently under the jurisdiction of the forest department, the city corporation itself seems to be using the marshland as a dumping ground. Moreover, the greywater from temporary sheds built for construction workers in the area also drains into the Pallikaranai Marshland, leaving the restoration work, carried out by the forest department, all but redundant. The stormwater drains constructed by the corporation and the sewage lines from the city are also letting untreated sewage into the marsh. Moreover, the MRTs and, ironically, the National Institute of Technology, as well as the centre for wind energy technology have recently been found to have encroached upon approximately 100 acts of the marshland, alongside with IT parks and possibly even schools like my own, which were built upon the marshland. 

Of course, one may ask, whether such criticism is fair in a nation such as ours, where most individuals are not part of the formal economy and need access to the banking sector and many urbanised and developed areas, where they may find employment. It is clear that the MRT and other government systems allow this, as even a bad sewage system is greatly superior to the absence of one as in many parts of rural India. 

While this is certainly true, it is an idea, which hinges upon the idea that nature and economic growth may not cooperate. Like with Perungudi lake, the Pallikaranai Marshland is a water basin for the Thoraipakkam area. After the last week’s heavy rains and the past years’ unnatural floods, one may only be thankful for having such a large water body. Moreover, the damage done by it inside many houses would likely be far lower if it were the size that it was 30 years ago, at a grand 50 sq.km, as compared to its current, relatively puny size of approximately 3.17 sq.km. 

This is not to say that all infrastructure be abandoned for the sake of the marshland; OMR and the IT sector that it created in our city has been incredibly beneficial and created many thousands of skilled office jobs; and the MRT connects the area to the centre of the city – a much needed measure in an area, where many do not own cars or bikes. Rather, it is important to note how vital the preservation of these lakes is and find a way to construct around the area – not to appeal to our conscience and some vague idea of a greater connection to nature, but to look at the clear benefits that water bodies such as the Pallikaranai Marshland offer to our city, the opportunities it presents in terms of business (especially tourism) and the need for having such water bodies for a long-term, sustainable growth.

One might now be wondering how it is possible to return such an area to its former glory, ten times its current size. Here, we may have a moment of relief, as with the support of restoration work by the forest department, and organisations such as EFI, which are merely being mindful of the garbage in the are and picking it up when possible and bringing the waterbody closer to its original size. In the future, I hope to see the Pallikaranai marsh as it originally was.

The above is a guest write-up by Hrsh Venket, one of our interns and student, who studies at a school in Thorraipakkam.